مجله سیمدخت
0

10 داستان واقعی ترسناک ارواح که نباید در شب بخوانید

بازدید 63

داستان‌های واقعی و ترسناک ارواح به حدی باورپذیر و هیجان‌انگیز هستند که حتی یک شب را برای شما تضمین می‌کنند که در حین گوش دادن به صدای خش‌خوردگی طبقه و ناله‌های شبح‌آلود، سخت بخوابید. این پارادوکس جالب در داستان‌های ارواح وجود دارد؛ هرچه داستان‌ها بهتر باشند، شبها بدتر می‌خوابید.
در این مطلب از مجله تفریحی سیمدخت، چند داستان شبح‌آور براساس رویدادهای واقعی آماده کرده‌ایم که حتماً شما را اذیت می‌دهند. پس چراغ‌ها را خاموش کنید و برای شنیدن داستان‌های واقعی و ترسناک ارواح آماده شوید، تا طول شب به خواب نبرید.

1. داستان عجیب دست های کوچک

کاربر درباره‌ی یک رویداد واقعی می‌نویسد: “تاکنون هرگز در یک خانه خالی از سکنه زندگی نکرده‌ام، اما مادرم در دوران نوجوانی‌اش در یکی از این خانه‌ها زندگی می‌کرده است.” خیابان‌های اطراف نیز خانه‌های دیگری وجود داشته که چیزهای عجیبی در خود جای داشتند. چند خانه دورتر از مکان او، خانواده‌ای زندگی می‌کردند. یک شب دختر، با سردرد شدید به رختخواب رفت.
روز بعد، او متوفی بود و دلیل مرگ او “آنوریسم” بود. پس از تشییع جنازه او، خانواده‌اش برای فراموش کردن این فاجعه تصمیم به رفتن به جاهای دیگری گرفتند. پدر کلیسا از دایی من خواست تا حیوانات خانگی او را بررسی کند. مادرم و پدرم نیز همراه او شدند. مادرم شنیده بود که در آن مکان یک پیانو بزرگ وجود دارد و می‌خواست آن را نوازد. پدرم در حال تحصیل در رشته دامپزشکی بود.
پس از ورود به خانه، داییم و پدرم برای دیدن حیوانات به زیرزمین رفتند و مادرم به سمت پیانوی طبقه همکف رفت. در حین نواختن، احساس کرد که چیزی روی مچ پاهایش مسواک می‌زند. او فکر کرد که حتماً یک گربه از زیرزمین بیرون آمده و از کنارش رد شده است. اما ادامه داد و دوباره همان احساس را داشت.
مادرم به زیر پیانو نگاه کرد اما چیزی ندید. هنگامی که دوباره شروع کرد به نواختن، احساس کرد دست‌هایی پاهایش را محکم به هم بسته‌اند. او به سمت در زیرزمین رفت و دایی و پدرم را صدا زد و منتظر آن‌ها بود. داییم بیرون آمد و می‌توانست بگوید که مادرم سر و صدا دارد و از او بپرسد چه مشکلی دارد.
مادرم به او گفت چه اتفاقی افتاده و صورتش سفید شده بود. داییم گفت دختری که مرده بود با پدرش بازی می‌کرد. وقتی پیانو می‌نواخت، زیر آن می‌خزد، مچ پاهایش را می‌گرفت و پاهایش را روی پدال‌ها بالا و پایین می‌برد.

2. داستان بیماری فانتوم

کاربر می‌گوید: “در شرکت آمبولانسی که قبلاً در آن کار می‌کردم، یک آمبولانس به نام ‘rig 12’ وجود داشت که به عنوان آمبولانسی ‘جن زده’ شناخته می‌شد. همکاران زیادی داستان‌هایی درباره‌ی آن داشتند، اما من هرگز تجربه‌های ماوراء الطبیعه زیادی ندیدم، تا زمانی که با آمبولانس ‘rig 12’ تجربه‌ی خود را داشتم.
من و همکارم ساعت 3 صبح در یک جامعه روستایی کار می‌کردیم و هوا تاریک و کاملاً ساکت بود. هر دو در حال چرت‌زدن بودیم. من در صندلی راننده بودم و او در صندلی مسافر. با صدای خفه‌ای از خواب بیدار شدم، اما فکر کردم همسرم در حال صحبت کردن است. به او گفتم سعی می‌کنم بخوابم و چشمانم را بستم. به طور مشخص صدای مردی را شنیدم که می‌گفت: ‘اوه خدای من، دارم می‌میرم؟’ و چند ثانیه نفس‌های سنگین را پی‌دا کردم. من و شریکم صاف نشستیم و به اتاق بیمار نگاه کردیم، جایی که به نظر می‌رسید صدا از آنجا آمده است.”
چند لحظه همه چیز ساکت بود. سپس صدای کلیک یک تنظیم‌کننده بطری اکسیژن و صدای خش‌خش را شنیدیم که گویی در حال نشتی بود. چراغ‌ها را روشن کردم و با دقت از دکل فرار کردیم. در ذهنم فکر کردم ممکن است در حالی که ما خواب بودیم، یک غریبه وارد شده باشد، بنابراین درهای عقب را باز کردیم. اما هیچ کس آنجا نبود. بطری‌های اکسیژن را چک کردم، اما هیچ‌کدام باز نشدند. بعد از آن، زیادی نخوابیدیم و همیشه در حال آمادگی برای هر اتفاقی بودیم.

3. داستان عجیب نوبت شما

قبل از این که کاربری بپردازد به بازگویی ترسناک‌ترین داستان‌های ارواح خود، آن‌ها به طنز داستان‌های ارواح اشاره کردند که با عبارتی مشهور آغاز می‌شود: “من به ارواح اعتقادی ندارم، اما…” البته، همواره مهم نیست که داستان ارواح چگونه شروع می‌شود، همیشه به این مفهوم بستگی دارد که بیا، البته ما به ارواح اعتقاد داریم!
آن‌ها ادامه دادند: “چند سال پیش، من به یک آپارتمان یک خوابه در ملبورن، استرالیا نقل مکان کردم.” “این نخستین بار بود که به تنهایی زندگی می‌کردم. بلوک آپارتمانی در دهه 1930 ساخته شده بود. چند ماهی آنجا بودم که یک روز از سر کار به خانه برگشتم و وارد حمام شدم.
چیز عجیبی دیدم: یک تخته چوبی که سوراخی در سقف را پوشانده بود که به یک اتاق زیر شیروانی کوچک منتهی می‌شد، به صورت دو تکه بر روی زمین شکسته بود. قطعات را بررسی کردم. تخته یک اینچ ضخامت داشت و بروس لی باید آن را بشکند.
فکر کردم صاحب‌خانه کسی را فرستاده تا روی اتاق زیر شیروانی کار کند. از ترس یخ‌زده بودم. فکر کردم حتما یک نفر آن‌جاست. من عکس‌ها را برای صاحب‌خانه ایمیل کردم و پرسیدم آیا کسی آنجا بوده است. پاسخ او این بود: ‘لطفا به محض این که می‌توانید با من تماس بگیرید.’ تماس گرفتم و او توضیح داد که دو مستأجر آخرش گفته اند که همین اتفاق افتاده است. او قول داد که تخته را عوض کند و این کار را هم کرد.”
“یک ماه بعد، یک شب حدود ساعت 4 صبح از خواب بیدار شدم و بدنم پوشیده از غاز بود. انگار کسی دستش را روی من می‌مالید. همه‌ی چیز ساکت بود، اما صدای کشش از بالای تختم شنیدم. انگار یکی داشت گونی سیب زمینی می‌کشید. من یخ زدم، متقاعد شدم که کسی آنجاست.
هیچ راهی وجود ندارد که یک حیوان بتواند این صدا را ایجاد کند. بعد از پنج دقیقه، جسارت کردم و چراغ را روشن کردم، خود را با چوب کریکت مسلح کردم و به سمت حمام رفتم. همان موقع دیدم که تخته‌ای که سوراخ را می‌پوشاند به دو نیم تقسیم شده است! احساس بیماری کردم. صدای کشیدن قطع شده بود. اما من چیز دیگری شنیدم: زمزمه کردن. صدا واضح بود و از اتاق زیر شیروانی می‌آمد. شبیه صدای بچه‌ها بود و من می‌توانستم یک جمله را بشنوم که بارها و بارها تکرار می‌شد: “نوبت توست… نوبت توست…”
من همه‌ی چراغ‌های آپارتمان را روشن کردم تا همه‌ی چیز عادی شود. ساعت 5 صبح بود و بیرون تاریک بود. من تلویزیون تماشا کردم تا آرام شوم. سپس یک فیوز منفجر شد. طوطی، حیوان خانگی من، دکستر، که وی را در آشپزخانه نگه می‌داشتم، طبق معمولً در شب هیچ صدایی در نمی‌آورد، اما او شروع به غر زدن کرد که انگار در حال خفه شدن است.
من هرگز نشنیده بودم که او این نوع صداها را ایجاد کند، او داشت جیغ می‌زد. کلید ماشینم را برداشتم، دویدم بیرون، در ماشینم نشستم و منتظر ماندم تا خورشید طلوع کند. وقتی دیدم مردم سگ‌هایشان را راه می‌اندازند، این برای من آرامش داد تا دوباره به داخل برگردم. در ورودی باز بود، اما فهمیدم ممکن است فراموش کرده باشم که در را ببندم. به آشپزخانه رفتم تا دکستر را چک کنم، اما او در قفسش نبود.
دوباره احساس بیماری کردم. تمام پنجره‌هایم بسته بودند، بنابراین همه‌ی جا را در داخل نگاه کردم. وقتی به سمت حمام رفتم، صدای پاشیدن به گوشم رسید. دکست

 4. داستان پسر بدون چشم

کودکی‌اش را به یاد می‌آورد: «در یک شب وقتی ده ساله بودم، با باز شدن در اتاق خوابم از خواب بیدار شدم و به دنبال آن شخصی روی تختم نشست. احساس کردم پایم چریده و تخت زیر وزن یک نفر فرو رفت. فکر کردم فقط مادرم است و چشمانم را باز کردم.
“اما او مادرم نبود. پسری بی چشم را پیدا کردم – او کاسه‌های سیاه و خالی داشت و تقریباً به سن من که پای تختم نشسته بود. دستش را دراز کرد و جعبه کوچکی در ان بود. من تعجب کردم اما دستم را دراز کردم. عقب کشیدم. دوباره دستم را گرفتم و گفتم: بده. سپس پلک زدم و وقتی دوباره چشمانم را باز کردم، او رفته بود. اما هنوز می‌توانستم اثری را ببینم که او روی تخت من نشسته بود.
“پنج سال بعد. دوست دخترم برای انجام تکالیف آمد. بعد از اتمام کار، در حالی که منتظر پدر و مادرش بود، چرت زد. وقتی پدر و مادرش رسیدند، سعی کردم او را بیدار کنم. ناگهان چشمانش را باز کرد، به گوشه‌ای که دیوار به سقف می‌رسد نگاه می‌کرد. به آنجا اشاره کرد و دوباره به خواب رفت. دوباره تکانش دادم. او به هوش آمد و من برای او توضیح دادم که چه کار کرده است. او جن‌زده به نظر می‌رسید. روی دیوار، پسر کوچکی را دیدم که چشم نداشت. او آنجا بود، در ژست مرد عنکبوتی، به من خیره شده بود.» من عصبانی شدم و داستانم را درباره همان بچه به او گفتم.
«پنج سال بعد. من با همین دوست دختر بودم و یک بچه دو ساله داشتیم. ما در خانه پدر و مادرم، در اتاق قدیمی من زندگی می‌کردیم. دخترم هر شب راس ساعت مشخصی از خواب بیدار می‌شد و صحبت می‌کرد. بعد از مدتی متوجه شدم که او تقریبا هر شب همین مکالمه را دارد. یک‌بار با بازیگوشی از او پرسیدم با چه کسی صحبت می‌کند؟ او گفت: پسر کوچکی است. او خوب است او گم شده است و به دنبال مامانش می‌گردد.» مکالمات شبانه دخترم ادامه داشت تا اینکه در اواخر همان سال خانه‌مان را عوض کردیم.»

5. داستان بانوی سرخ کالج هانتینگدون

داستانی اسـت که به سال 1910 برمی‌گردد، اما تقریباً هر دانشجوی کالج هانتینگدون در مونتگومری، آلاباما، باید آن را تشخیص دهد. دلیل این است کـه گفته می‌شود اتفاقاتی کـه منجر به آن شد واقعاً اتفاق افتاده است. همانطور کـه داستان از این قرار است، در سال 1910، زنی جوان کـه تازه وارد مدرسه شده بود، به عشقش به رنگ قرمز مشهور بود. متأسفانه، او همچنین به عنوان “عجیب” و “تنها” شناخته می‌شد.
از ابتدای دوره اول، زن جوان به طور فزاینده‌ای منزوی شد. در نهایت او با بریدن مچ دستش، دست خود را از دست داد. پیکر او با لباس قرمز رنگ و غرق در خون کشف شد. از آن زمان به بعد، دانشجویان و اساتید از مشاهده یک زن جوان با لباس قرمز گزارش می‌دهند. او در سراسر محوطه کالج ظاهر شده است. این شخصیت که در انزوای دائمی زندگی می‌کند، اغلب به عنوان یادآوری اهمیت مهربانی با همسالان خود ذکر می‌شود.

6.داستان روح خیابان اشلی

کالج هانتینگدون یکی از تعداد زیادی از کالج‌های جن‌زده در ایالات امریکا است که هر کدام داستان‌های ارواح خاص خود را دارند. این داستان واقعی بعدی از دانشگاه میشیگان در ان آربور می‌آید.
در سال 1972، در یک مهمانی برگزار شده توسط دانشجویان دانشگاه میشیگان در خیابان اشلی، یک دختر 15 ساله که احتمالاً از ابتدا هیچ کاری برای حضور در آنجا نداشت، ناگهان احساس سرمای عجیبی کرد. در تلاش برای گرم شدن، او به طبقه بالا رفت «چون حدس می‌زنیم گرما بالا می‌رود». در همان حال، همه چیز واقعاً خراب شد. یکی از دیوارهای خانه شروع به حرکت کرد و سایه‌ای سیاه به دختر نزدیک شد. همچنین، در طبقه پایین، پوسترها به طور خودبخود از دیوارها بیرون می‌زدند و در توده‌ای روی زمین می‌افتادند.
دختر به طبقه پایین سرگردان شد و این کلمات عجیب را می‌گفت: «مواد و اعتیاد تقصیر من بود و من مسئولیت آن را می‌پذیرم، اما در اعماق وجودم اینطور نبودم. من می‌خواهم از همه‌ی کسانی که در این امر دخیل بوده‌اند عذرخواهی کنم.» چیزی که این حرف‌ها را عجیب‌تر می‌کرد، این بود که این دختر مواد مخدر مصرف نمی‌کرد، چه برسد به این که اعتیاد داشته باشد.
سخنان او برای دانش‌آموزانی که در خانه زندگی می‌کردند چندان عجیب به نظر نمی‌رسید. قبل از این که آن‌ها به خانه نقل مکان کنند، مردی در خانه زندگی می‌کرد که اعتیاد بسیار جدی داشت. دلیل این که او دیگر آنجا زندگی نمی‌کند چی بود؟ او بر اثر مصرف بیش از حد هروئین جان خود را از دست داده بود. آیا شبح خیابان اشلی دیگر ظاهر شده است؟ این یک راز باقی‌مانده است.

7. داستان عجیب روح فردریک جردن « کشتی ما را نجات دهید »

این داستان واقعی ارواح مربوط به مردی به نام فردریک جردن است که یکی از تنهاترین و متروک‌ترین مشاغل موجود را برعهده داشت. جردن نگهبان فانوس دریایی در سواحل فیرفیلد، کنتیکت بود. این فانوس دریایی که در سال 1874 ساخته شده بود، اصولاً راهی برای هشدار دادن به کشتی‌ها در مورد صخره‌های خائنانه و مخفی بود که بیش از حصص عادلانه‌ای در تصادفات بندری مسئول بود. در سال 1916، فردریک جردن سرپرست فانوس دریایی بود. به طرز غم‌انگیزی، او درست قبل از کریسمس سال 1916 در یک حادثه قایق سواری غرق شد، زمانی که هنگام پارو زدن برای دیدن خانواده‌اش در یک تندباد گرفتار شد.
از آن زمان، نقص نور و تجهیزات در فانوس دریایی به دلیل حضور روح جردن مطرح شده است. اما جالب‌تر این است که نگهبانان فانوس دریایی پنفیلد ریف اغلب دفترچه یادداشت فانوس دریایی را تا روز مرگ جردن باز می‌بینند. همچنین، مردم محلی شاهد حضور یک چهره غیر قابل شناسایی روی آب برای کمک به قایق‌های ولگرد برای یافتن راه امن در نزدیکی صخره هستند.

8. داستان مستعمره گمشده روانوک

مستعمره روانوک یکی از نخستین سکونتگاه‌های اروپایی در ایالات متحده بود. این مستعمره که در جزیره‌ای در سواحل ایالت کارولینای شمالی فعلی قرار دارد، در سال 1587 تحت کنترل نخستین ملکه الیزابت تأسیس شد. اندکی بعد، رهبر مستعمره، جان وایت، به انگلستان بازگشت، جایی که مهاجران از آنجا آمدند.
قرار بود سفر او کوتاه باشد. او فقط قرار بود وسایل را بگیرد و به دنیای جدید بازگردد. اما تحولات سیاسی “به شکل جنگ انگلیس با اسپانیا” تا سال 1590 مانع از بازگشت وایت شد. فقط سه سال بود، اما با بازگشت جان وایت خیلی چیزها تغییر کرده بود.
در واقع، کل مستعمره – که در آن زمان شامل 115 نفر بود، از جمله یک نوزاد تازه متولد شده به نام ویرجینیا دره – از بین رفت. فقط بلند شد و ناپدید شد. تنها چیزی که باقی‌مانده بود، پستی بود که کلمه “کروات” روی آن حک شده بود.
“کرواسی” به نام یک قبیله بومی اشاره دارد که روابط خوبی با مهاجران داشته است. بنابراین، وایت فکر می‌کرد که مستعمره نشینان به جزیره کرواتو، که اکنون به نام هاتراس در کارولینای شمالی شناخته می‌شود، نقل مکان کرده‌اند. این یکی از مشهورترین ناپدیدشدن‌هاست که هیچ کس نمی‌تواند توضیح دهد. علاوه بر این، هیچگاه مدرکی وجود ندارد که نشان دهد این مستعمره قتل عام شده است.
بسیاری بر این باورند که نوزاد ویرجینیا به یک زن جوان زیبا تبدیل شد، زنی که در نهایت با یک جنگجوی بومی به نام اوکیسکو درگیر یک رابطه عشقی محکوم به فنا شد. تا به امروز، او در جنگل‌ها در جستجوی مردش است، اغلب به شکل آهوی سفیدی که همیشه در سپیده‌دم ناپدید می‌شود. طبق NCPedia، یک دایره المعارف ایالتی که توسط کتابخانه دولتی و میراث کارولینای شمالی نگه‌داری می‌شود، ساکنان قدیمی جزیره شکی ندارند که هویت گوزن فانتوم، روح ویرجینیا دره است.

9. داستان شاهزاده ها در برج

این داستان دو شاهزاده جوان، برادران ادوارد و ریچارد است که به ترتیب در برج لندن زندانی شدند تا از سلطنت و وارث شدنشان پیشگیری کنند. در آوریل 1483؛ هنگامی که شاه ادوارد چهارم درگذشت، پسر ارشد او، ادوارد پنجم، که تنها 12 سال داشت، برای مدت کوتاهی سلطان شد.
به دلیل سن کم، نایب السلطنه به او منصوب شد. این نایب السلطنه عموی شاه جوان بود. این عمو که به عنوان دوک گلاستر شناخته می‌شود، بسیار از وجود پسران عصبانی بود. اگر آنها نبودند، او در ردیف بعدی جانشینی قرار می گرفت.
آنچه بعدا اتفاق افتاد در هاله‌ای از ابهام قرار دارد – در واقع، این یکی از عجیب‌ترین اسرار خانواده سلطنتی بریتانیا است. به نظر می‌رسد که سلطان جوان و برادرش “ریچارد، دوک یورک” ربوده شده و در برج لندن حبس شده‌اند، و پس از آن دوک گلاستر خود را سلطان ریچارد سوم معرفی کرد.
دو شاهزاده جوان دیگر هرگز دیده نشدند یا خبری از آن‌ها شنیده نشد، و گمان می‌رود دو اسکلت کوچک که در نهایت در برج پیدا شد تنها چیزی است که از آن‌ها باقیمانده است – غیر از یک شبح‌روزنامه‌های بریتانیایی از بازدیدکنندگانی که ادعا می‌کنند این چهره‌های شبح را دیده‌اند و گزارش داده‌اند.

10. داستان ترسناک روح مرد حلق آویز شده

یکی از موضوعات مشترک تعداد زیادی از داستان‌های ارواح، ارتباطی با احساس عدالت در مواجهه با مرگ نادرست دارند. اما این داستان ارواح خاص، پرده‌ای متفاوت از این موضوع برملا می‌کند. این داستان درباره رفتار غلط در زندگی و انتقام در زندگی پس از مرگ است.
در تاریخ 13 اکتبر 1877؛ رابرت اشمال پس از محاکمه‌ای که وی را در قتلی ترسناک و غیرقابل توضیح متهم شده بود، به اعدام آویخته شد. مردم شهر به حدی از خشم و نفرت پر شده بودند که پیکر او را روزها آویزان کردند. همانطور که داستان می‌گوید، هیچ‌کس از مردم شهر حتی یک ذره پشیمان نشد و به بخشش فکر نمی‌کرد. از آن زمان به بعد گفته می‌شود که اشمال شهر را در ترس و وحشت فرو برده است. افرادی که وی را دیده‌اند می‌گویند که او به شکل یک مرد شبح‌مانند ظاهر می‌شود، اما به محض این که این تصویر در ذهن شما ثبت می‌شود، به طور عجیبی در تاریکی ناپدید می‌شود و کنترل ذهن شما را درگیر می‌کند.

نظرات کاربران

  •  چنانچه دیدگاهی توهین آمیز باشد و متوجه نویسندگان و سایر کاربران باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه دیدگاه شما جنبه ی تبلیغاتی داشته باشد تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه از لینک سایر وبسایت ها و یا وبسایت خود در دیدگاه استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  •  چنانچه در دیدگاه خود از شماره تماس، ایمیل و آیدی تلگرام استفاده کرده باشید تایید نخواهد شد.
  • چنانچه دیدگاهی بی ارتباط با موضوع آموزش مطرح شود تایید نخواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *